Hallo iedereen,

hierbij een kort verslag van de workshop van 16 februari.
Een beetje laat, waarvoor mijn excuses. Maar ik heb een week zonder computer gezeten, vandaar.

Zaterdagochtend… het moment waarop we – min of meer uitgeslapen – afgesproken hebben. Iedereen is goedgezind en heeft er zin in. Bedankt!

Na de gebruikelijke korte kennismaking en de daaraan verbonden spelletjes, hebben we aan het contact gewerkt. Door te kijken, via het lichaam… is het water doorgesijpeld.

Het water is bij ons binnengedrongen. We hebben ontdekt hoe onze lichamen vol water zich konden verplaatsen zonder opgeblazen of neerslachtig te lijken!

Personages van water deden hun intrede. Ze hadden een naam, een beroep, een eigen persoonlijkheid en ze kletsten er op los.

Het belangrijkste dat we van deze sessie moeten onthouden, is dat we vanuit ons hart een waterbeweging maakten. De link met elkaar uitbouwen door onze eigenheid te ontwikkelen, ons lichaam van water zichtbaar maken, anderen durven benaderen met woorden.

Na een pauze met picknick en enkele oefeningen zijn we de stad ingetrokken.

We hebben ons in het bijzonder gefocust op de groepsbeweging die water kan aannemen in een stedelijke omgeving.
Ik onthoud vooral het draaikolkeffect van een golf die in aanraking komt met een paal.
Een golf die één wordt met muren, portalen, auto’s…
Een golf die paradeert als een groep dolfijnen.
Een golf die smalle steegjes inneemt.
Een golf die mensen overspoelt en via hen ook weer terugstroomt.
Momenten waarop stilgestaan kan worden.
Momenten samen met de hele groep maar ook momenten waarop we ons tussen het publiek begeven.

Als gevolg van deze tweede workshop, denk ik dat onze parade zich op twee niveaus aan het ontwikkelen is.
In een eerste luik is de golf een kern van water die zichzelf voortbeweegt in functie van het terrein waarop hij zich bevindt. Het water kan infiltreren, naar beneden storten, tot een draaikolk uitgroeien, zichzelf in bedwang houden, terugvloeien…
De golf kan de choreografie van een groep dolfijnen overnemen.
In een tweede luik kan de groep opgaan in het publiek en zich onderscheiden van de toeschouwers door een waterachtige aanwezigheid. Misschien kunnen de kijkers ook gewoon aangesproken worden…
Daarna moeten we vanuit de massa natuurlijk weer allemaal terug samen komen, door aanstekelijke bewegingen bijvoorbeeld, of door geluiden…

Het zijn vooral deze beelden die me zijn bijgebleven van de workshop van 16 februari.

Ik denk dat het belangrijk is om verder te blijven werken vanuit het hart, door naar de groep te blijven luisteren.
Vloeibare choreografieën uitwerken en hun metamorfose in een stedelijke omgeving.
Oefenen hoe we ons als golf tussen de toeschouwers kunnen verspreiden en vanuit die chaos weer terug kunnen vloeien tot één homogene groep.
Werken aan het geluid, de stem, woorden.
Laten we de trossen losgooien!

De volgende workshop vindt plaats op zaterdag 1 maart, nog altijd in de Kazernestraat 37. Afspraak vanaf 10 uur. Breng je brooddoos mee, gemakkelijke kleren en je beste beentjes! Deze workshop wordt begeleid door Gilles Delvaux. In de voormiddag komen Olivier Caudron en Philippe Borg langs voor een eerste kennismaking met de kostuums. Iedereen mag trouwens oude kleren meebrengen, zodat we kunnen passen, experimenteren en spelen!!!

En om af te ronden: De Golf staat open voor iedereen en we hopen dat hij enorm groot wordt. Stuur deze mail door, maak er een vloedgolf van!

Ik zou het wel leuk vinden dat wie zaterdag komt vooraf even een seintje geeft. Nog een prettige week!

Sonia